مصمم!!

همیشه از این میترسم که ذهنم نسبت به تصمیمی که گرفته ام، با وجود تمام مخالفت هایی که دارد، دودل و سست بشود! حتا شاید تصمیم هم عملی نشود همیشه، اما اینکه پس ذهنم باورم خراب بشود که خوب شد آنطور که فکر میکردم نشد، این را اصلن نمی توانم بپذیرم... نه در مورد خودم و نه در مورد بقیه!! مسخره است، آدم مسلمن در طول زمان کیفیت بعضی از تصمیمات و صحتش دستش می آید و حق دارد نظرش را عوض کند، اما از دید من انگار بعضی از تصمیم ها حق ندارند که تغییر جهت بدهند...

 

 

 

 

به سیریوس، دیده ای بچه ها در تعریف قصه ها و شعرها چطور صدایشان را کش میدهند، دلم میخواست اینطوری کش بیاید آنچه میان من و توست...