حافظ
به سیریوس، آن بند همیشگی میان حافظم، گواه دستی است که کتابی را با آرزوی تو گشود...شاید حافظ را نه چون قرآن ز بر میدانست بر 14 روایت، حافظش خواندند، شاید حافظش خواندند ازین روی که آرزوها به گوشش خوانده شد و او دم از هیچ کدامشان نزد و راز هیچکس را واگویه نکرد... امانت را تا به ابد حفظ کرد...
نوشته شده در یکشنبه سیزدهم مرداد ۱۳۹۲ساعت
0:46 توسط میم.| |
