Memorable Songs
باور کنید که هر چند آهنگ های جدید بسیاری به دلم نشسته اند... اما خیلی از آهنگ های قدیمی هست که هنوز هم که هنوز است، از شنیدنش مدهوش میشوم... آنقدر که به زمزمه وادار شوم... آنقدر که غرق شوم... آنقدر که کیف کنم... آنقدر که بروم سراغ آرشیو آهنگ های گذشته ها...عزیز بومی... ای هم قبیله...
تو این ولایت، ای با اصالت... تو مونده بودی... تو هم شکستی...
کاش نمی شکست!
کدوم خزون خوش آواز؟ تو رو صدا کرد ای عاشق... که پر کشیدی بی پروا... به جست و جوی شقایق؟
کنار ما باش که با هم خورشید و بیرون بیاریم...
دلم میخواست که تو هم باشی... که فکر کنیم چطور باشد؟ که تو فکر کنی و بگویی اینطوری نه... اینطوری بایست... نه نه ... دستاتو بگیر بالا... و من اصلن فکر کنم اینقدر شادم که میخواهم بپرم... بعد من هی بگم" چی شد پس؟؟ گرفتی؟؟ " نه نه ... واستا دو دقیقه... نه اصلن بریم اونجا... بعد با هم فریاد بزنیم که این عالیهههه...
هزار پرنده مثل تو عاشق، گذشتن از شب به نیت روز...
نیامدن باز اما تا امروز...
مادامی که شور انگیز بودم، جایی در اعماق وجودم فکر میکردم به امکان حادث شدن فکر هایم... به لمس آنچه در فکر دارم... به اینکه من پافشاری کنم که اینجا خوب است... و تو هم همین را فکر کنی... اما من پافشاری کنم که اینجا خوب است... بعد مدام کلیک... کلیک... من دوست داشتم آرامش آنجا را... گاهی ماشینی... حتا صدای آب هم نبود... میدانستی که آبی جاری است... اما صدایی نداشت...
خدا به همراه، ای خسته از شب... اما سفر نیست علاج این درد...
شب زده برگرد...
دلم داشت می شکست... از اینکه تمام دوست داشتنم از زیباییش در شرف نیمه ماندن بود... وقتی گفت "ااا... چراغای این ورشم روشن کردند" میدانستم که هیچکس زودتر از من ندیده... من خیلی قبل ترش دیدم روشنای چراغ های ضلع غربی را... من اصلن نیازی به دیدن نداشتم... من از اولش مطمئن بودم چراغ های برای من روشن میشود... مگر میشد این میزان شور در من؛ خاموش بماند؟ آن هم وقتی دیگر فرصتی نبود؟ من اولین نفری بودم که روشنایی را دیدم... و در خودم جیغ کشیدم... کاری که اگر میشد با صدای بلند انجام میدادم...
کنار ما (من) باش که محزون در انتظار بهاریم (بهارم)...
کنار ما (من) باش که با هم خورشید و بیرون بیاریم...
میخواهم دل را بزنم به دریا...
به سیریوس، یک روز می آید که با هم به تماشای طلوع بنشینیم تا دیگر دلم سیراب شود از نور خورشید... نه؟
